شعر زیبا....مایه اصل و نسب در گردش ایام زر است

شعر زیبا.......

مایه اصل و نسب در گردش ایام زر است

                                                                 خون دل‏ها می‏خورد تیغی که صاحب جوهر است

دود اگر بالا نشیند کسر شان شعله نیست 

                                                                 جای چشم ابرو نگیرد گرچه او بالاتر است

شصد و شاهد هر دو دعوای بزرگی می کنند

                                                                  پس چرا انگشت کوچک لایق انگشتر است

آهن و فولاد از یک کوره می‏آیند برون 

                                                                  آن یکی شمشیر گردد ،دیگری نعل خر است

گر ببینی ناکسان بالا نشینند صبر کن

                                                                   روی دریا کف نشیند ،قهر دریا گوهر است

پاییز

پاییز می رسد كه مرا مبتلا كند

با رنگ های تازه مرا آشنا كند

پاییز می رسد كه همانند سال پیش

خود را دوباره در دل قالیچه جا كند

او می رسد كه از پس نه ماه انتظار

راز درخت باغچه را بر ملا كند

او قول داده است كه امسال از سفر

اندوه های تازه بیارد – خدا كند –

او می رسد كه باز هم عاشق كند مرا

او قول داده است به قولش وفا كند

پاییز عاشق است و راهی نمانده است

جز این كه روز و شب بنشیند دعا كند

شاید اثر كند و خداوند فصل ها

یك فصل را به خاطر او جا به جا كند 

خش خش ... صدای پای خزان است یك نفر

در را به روی حضرت پاییز وا كند